h1

Left outside alone

Αύγουστος 7, 2016
83986525611037cb3ef37d1c4d8700e6
All my life I’ve been waiting
For you to bring a fairytale my way
Been living in a fantasy without meaning
It’s not okay, I don’t feel safe

I don’t feel safe …

Left broken empty in despair
Want to breathe, can’t find air
Thought you were sent from up above
But you and me never had love
So much more I have to say

Help me find a way

And I wonder if you know
How it really feels
To be left outside alone
When it’s cold out here
Well maybe you should know
Just how it feels
To be left outside alone

To be left outside alone…

I tell ya…
All my life I’ve been waiting
For you to bring a fairytale my way
Been living in a fantasy without meaning
It’s not okay, I don’t feel safe

I need to… pray

Why do you play me like a game?
Always someone else to blame
Careless, helpless little man
Someday you might understand
There’s not much more to say

But I hope you find a way

Still I wonder if you know
How it really feels
To be left outside alone
When it’s cold out here
Well maybe you should know
Just how it feels
To be left outside alone

To be left outside alone

I tell ya…
All my life I’ve been waiting
For you to bring a fairytale my way
Been living in a fantasy without meaning
It’s not okay, I don’t feel safe

I need to pray

Oh pray
(Heavenly father)
Ohh heavenly father
(Please, save me)

Oh save me

And I wonder if you know
How it really feels
To be left outside alone
When it’s cold out here
Well maybe you should know
Just how it feels
To be left outside alone

To be left outside alone

All my life I’ve been waiting
For you to bring a fairytale my way
Been living in a fantasy without meaning
It’s not okay, I don’t feel safe

I need to… pray

Advertisements
h1

Αχ Ψυχή Μου

Αύγουστος 4, 2016

76379744bb9722f23eac4bbcb8b92bc8

Αχ ψυχή μου που χάνεσαι πάντα
στα σκοτάδια τρελή τριγυρνάς
τις πληγές μου τρυπάς με διαμάντια
και τις νύχτες στο μαύρο σκορπάς…

Στα κενά μου πας και τρυπώνεις
και δεν θέλεις να βγεις από ‘κει
τις πληγές μου κοιτάς μεσ’ τα μάτια
και γυρεύεις να είμαι εκεί…

Αχ ψυχή μου, τη ζωή μου κομμάτια κρατώ
Αχ ζωή μου είσαι μόνη γι’ αυτό σ’ αγαπώ

Αχ ψυχή μου που χάνεσαι μόνη
και γυρεύεις το φως της ζωής
δε σ’ ορίζω και στρίβεις τιμόνι
στις αγάπες αλήθεια να βρεις

Κι όταν νοιώθεις τα πάντα χαμένα
ψάχνεις μέρος βαθειά να κρυφτείς
είν’ τα λόγια βαριά και θλιμμένα
κι είν’ ο πόνος σου ο νικητής

Αχ ψυχή μου, τη ζωή μου κομμάτια κρατώ
Αχ ζωή μου είσαι μόνη γι’ αυτό σ’ αγαπώ

Στίχοι:  Γιώργος Αετόπουλος
Μουσική:  Γιώργος Αετόπουλος
h1

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Ιουλίου 31, 2016
Eυανθία-Ρεμπούτσικα
Ήτανε που λες κατακαλόκαιρο
Κι ο δρόμος σ ένα διάφανο ουρανό
Μες στην αγκαλιά μου ό,τι ακριβότερο
Κι ο κόσμος ένα βότσαλο μικρό

Κι εσύ μου λες να ξεχαστώ
Τον Αύγουστο να σβήσω από τους μήνες
Μα κι αν τις μνήμες πολεμώ
Στον Αύγουστο με πάνε πάλι εκείνες

Έκαιγε η ανάσα του στο σώμα μου
Κι έφεγγα σαν ήλιος στο κενό
έφυγε και μπήκα στο χειμώνα μου
Και πάγωσα σαν άστρο μακρινό

Κι εσύ μου λες να ξεχαστώ
Τον Αύγουστο να σβήσω από τους μήνες
Μα κι αν τις μνήμες πολεμώ
Στον Αύγουστο με πάνε πάλι εκείνες

Μουσική/Στίχοι: Ρεμπούτσικα Ευανθία/Ζιώγα Ελένη
h1

Take me to Church

Ιουνίου 21, 2016

118fa545621aa3e5c1b9536a0700cb06

My lover’s got humour
She’s the giggle at a funeral
Knows everybody’s disapproval
I should’ve worshipped her sooner

If the heavens ever did speak
She’s the last true mouthpiece
Every Sunday’s getting more bleak
A fresh poison each week

«We were born sick,» you heard them say it

My church offers no absolutes
She tells me, «Worship in the bedroom.»
The only heaven I’ll be sent to
Is when I’m alone with you

I was born sick
But I love it
Command me to be well
Aaay. Amen. Amen. Amen.

Take me to church
I’ll worship like a dog at the shrine of your lies
I’ll tell you my sins and you can sharpen your knife
Offer me that deathless death
Good God, let me give you my life

If I’m a pagan of the good times
My lover’s the sunlight
To keep the Goddess on my side
She demands a sacrifice

Drain the whole sea
Get something shiny
Something meaty for the main course
That’s a fine-looking high horse
What you got in the stable?
We’ve a lot of starving faithful

That looks tasty
That looks plenty
This is hungry work

Take me to church
I’ll worship like a dog at the shrine of your lies
I’ll tell you my sins so you can sharpen your knife
Offer me my deathless death
Good God, let me give you my life

No Masters or Kings
When the Ritual begins
There is no sweeter innocence than our gentle sin

In the madness and soil of that sad earthly scene
Only then I am human
Only then I am clean
Ooh oh. Amen. Amen. Amen.

Take me to church
I’ll worship like a dog at the shrine of your lies
I’ll tell you my sins and you can sharpen your knife
Offer me that deathless death
Good God, let me give you my life

Πήγαινέ με την εκκλησία

Η κοπέλα μου έχει χιούμορ
είναι το χαχάνισμα στην κηδεία
γνωρίζει την αποδοκιμασία των πάντων
έπρεπε να την είχα λατρέψει νωρίτερα.
Αν οι ουρανοί ποτέ μιλούσαν
είναι το τελευταίο αληθινό στόμα
η κάθε Κυριακή γίνεται πιο ζοφερή
ένα φρέσκο δηλητήριο κάθε βδομάδα
«Γεννηθήκαμε άρρωστοι» – τους άκουσες να το λένε
η εκκλησία μου δεν προσφέρει βεβαιότητες
κι εκείνη λέει «λατρεία στο κρεβάτι»
ο μόνος παράδεισος στον οποίο θα σταλώ
είναι όταν είμαι μόνος μαζί σου
Γεννήθηκα άρρωστος
αλλά μ’ αρέσει
προστάτεψέ με να ‘μαι καλά
αμήν αμήν αμήν αμήν
Πήγαινέ με στην εκκλησία
θα προσκυνήσω σαν σκυλί στον ναό των ψεμάτων σου
θα σου πω τις αμαρτίες μου κι εσύ μπορείς να ακονίσεις το μαχαίρι σου
δώσε μου τον αθάνατο θάνατο
Θεέ μου, άσε με να σου δώσω τη ζωή μου.
Aν είμαι ειδωλολάτρης των καλών στιγμών
η κοπέλα μου είναι το φως του ήλιου
για να κρατήσω τη Θεά με το μέρος μου
εκείνη απαιτεί μια θυσία.
Στέγνωσε όλη τη θάλασσα
φέρε κάτι ηλιόλουστο
κάτι κρεατικό για κυρίως γεύμα
αυτό είναι ένα ωραίο ψηλό άλογο/ τι έχεις στον στάβλο σου;
έχουμε πολλούς πεινασμένους πιστούς.
Αυτό φαίνεται γευστικό
αυτό φαίνεται άφθονο
αυτό φαίνεται δουλειά πεινασμένη.
Πήγαινέ με στην εκκλησία κλπ…
Δε θέλω άρχοντες ή βασιλιάδες
όταν ξεκινήσει η ιεροτελεστία
δεν υπάρχει πιο γλυκιά αθωότητα από την ευγενική μας αμαρτία
Στην τρέλα και στο έδαφος αυτής της λυπητερής επίγειας σκηνής
μόνο τότε είμαι άνθρωπος
μόνο τότε είμαι καθαρός
Aμήν αμήν αμήν αμήν
Πήγαινέ με στην εκκλησία
h1

Αερικό

Ιουνίου 19, 2016

85b3265282d63d765c962bbd8eaa941e

Όλα του κόσμου τα πουλιά
όπου κι αν φτερουγίσαν
όπου κι αν χτίσαν την φωλιά
όπου κι αν κελαηδήσαν

Εκεί που φτερουγίζει ο νους
εκεί που ξημερώνει
μαργώνουν τα πουλιά της γης
κι ούτε ένα δεν ζυγώνει

Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό

Ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά σου

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είναι αληταριό
που όλο θα δραπετεύει

Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό

Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό

Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου

h1

Μην ερωτευτείς ποτέ σου άνθρωπο σαν κι εμένα.

Ιουνίου 18, 2016

3144fedf285b2666508e5c0df58c1759

Μην ερωτευτείς ποτέ άνθρωπο που γράφει, ζωγραφίζει ή δε βλέπει τηλεόραση.
Μην ερωτευτείς κάποιον που λέει λιγότερα απ’ όσα ξέρει και καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσα δείχνει. Οι άνθρωποι αυτοί μπερδεύουν. Μείνε μακριά απ’ αυτούς που αγαπάνε παράξενα πράγματα όπως η μυρωδιά των βιβλίων. Που τους τραβάει σαν μαγνήτης το διαφορετικό. Που ψυχαναγκαστικά διαχωρίζουν τους όρους «μοναχικότητα» και «μοναξιά». Μην πλησιάζεις ανθρώπους άναρχους που αντί να έχουν συγκεκριμένο Θεό άγονται και φέρονται με βάση τη δύναμη της αγάπης. Ανθρώπους που ψηφίζουν χωρίς να αυταπατώνται ή να στρατεύονται όπως τους έμαθε η μαμά κι ο μπαμπάς.

Μείνε μακριά, δεν αξίζει ο κόπος. Ερωτεύσου καλύτερα άτομα που ξέρουν να βάζουν τις ζωές τους σε κουτάκια, που γουστάρουν η μόστρα τους να είναι πιο φασαριόζα από την ουσία τους. Που συμπεριφέρονται πάντα σωστά ακόμα κι όταν δεν το εννοούν. Ερωτεύσου ανθρώπους που είναι πάντα συγκεντρωμένοι, που δεν αμφιβάλλουν, που δε σε ζαλίζουν με ολονύχτιες συζητήσεις. Που λένε εύκολα ναι χωρίς να ρωτάνε γιατί. Μείνε κοντά σ’ εκείνους που οι έξοδοι μαζί τους θα είναι μόνο αλκοόλ και γαρύφαλλα. Χωρίς βαρετές εναλλακτικές όπως συναυλίες και νυχτερινές βουτιές σε κοντινές παραλίες.

Μην ερωτεύεσαι ανθρώπους απαιτητικούς γιατί αν τύχει και τους αγαπήσεις η καρδιά σου δε θ’ αντέξει την κούραση. Οι άνθρωποι που σκέφτονται είναι δύσκολοι κι εξαντλητικοί. Επηρεάζονται διαρκώς από νέες ιδέες, αλλάζουν απόψεις, συγκινούνται με πράγματα που δεν προσέχει η πλειοψηφία. Ονειρεύονται κι αιθεροβατούν εν γνώσει τους. Έχουν άποψη, θα σου πάνε κόντρα, θα σου τρίψουν στη μούρη πράγματα που δε θέλεις ν’ ακούσεις. Θα σε στριμώξουν επειδή ζουν για την ένταση και οι συζητήσεις μαζί τους σπάνια θα σ’ αφήσουν όπως σε βρήκαν.

Μείνε μακριά από ανθρώπους σαν αυτούς. Είναι καμένα χαρτιά. Μιλάνε πολύ, παθιάζονται για μικροπράγματα όπως ο έρωτας, ταλαιπωρούν και ζητούν αποδείξεις για τα πάντα. Είναι κουραστικοί, θέλουν εναλλαγές, θέλουν γκάζια. Είναι δύσπιστοι μπροστά στις εύκολες νίκες. Μείνε μακριά από αυτούς τους τρελούς με τις παλιομοδίτικες καρδιές που πιστεύουν σε χαζομάρες όπως το «μαζί» και το «για πάντα». Δεν θ’ αντέξεις την επιμονή με την οποία θ’ απαιτούν την προσοχή και την αφοσίωσή σου. Το πόσο θ’ αποζητούν την αγάπη σου όταν με την ίδια ευκολία θα ορκίζονται πως μπορούν να ζήσουν και χωρίς αυτήν. Είναι παρανοϊκοί, θα σε τρελάνουν. Δεν αξίζουν τον κόπο σου.

Μην πλησιάζεις ανθρώπους σαν κι αυτούς αν δε διατίθεσαι να χάσεις τη βολή σου. Δε χρειάζεται να κουράζεσαι άδικα. Αυτοί πιστεύουν στη μαγεία, στο άπιαστο και ζητάνε πολλά που δυστυχώς δεν είναι απτά, μα «αγοράζονται» με προσπάθεια και ψυχή. Έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους κι ένα εγώ γιγάντιο όσο η καρδιά τους. Απολαμβάνουν τα κομπλιμέντα ανερυθρίαστα και λένε ευθαρσώς «ευχαριστώ» αντί να προσποιούνται πως κοκκινίζουν με ταπεινοφροσύνη μπροστά στην υπερβολή. Δεν έχουν ανάγκη από δήθεν μετριοπάθειες, άλλωστε μέσα από τις καταστροφές έμαθαν πως για να αγαπήσεις έναν άλλον άνθρωπο πρέπει πρώτα να αγαπάς τον εαυτό σου. Και δεν ξέρεις πόσο ίδρωσαν γι’ αυτό. Δε θα σου κάνουν τη χάρη, λοιπόν, να κατεβάσουν το κεφάλι.

Μείνε μακριά από ανθρώπους σαν αυτούς, γιατί μαζί τους θα γνωρίσεις έναν άλλο κόσμο γεμάτο μέρη που δεν πηγαίνουν πολλοί. Θα σε σύρουν σε ακαταλαβίστικα μουσεία και υπόγεια σκονισμένα βιβλιοπωλεία που θα βαριέσαι φριχτά, θα πονέσουν τα πόδια σου από το ατέλειωτο περπάτημα. Θα χαίρονται με καραγκιοζιλίκια όπως κινηματογραφικά φιλιά στη μέση του δρόμου και θα σε κρατάνε αγκαλιά όλο το βράδυ χωρίς να τους νοιάζει αν βολεύεσαι ή όχι. Θα σε προσέχουν και θα νοιάζονται αν έφτασες σπίτι, αν είχες δύσκολη μέρα, αν κοιμήθηκες καλά, επειδή άνθρωποι σαν αυτούς είναι απροσάρμοστοι και δεν ξέρουν να λένε αλλιώς σ’ αγαπώ. Ή απλά θεωρούν πως αυτές οι δυο λέξεις έχουν χάσει πια το νόημά τους απ’ την ακατάσχετη πολυχρησία.

Δίπλα τους θα ξεχάσεις τι θα πει βαρεμάρα κι αυτό είναι όσο εξοντωτικό ακούγεται. Θ’ αγαπήσουν σ’ εσένα αυτά που οι άλλοι μισούν. Δε θα μπορείς ποτέ να προβλέψεις τις αντιδράσεις τους, θα θεωρούν αυτονόητο πως αξίζουν να τους σέβεσαι ακόμα και τις στιγμές που δεν είναι τριγύρω. Δε θα σ’ αγαπήσουν επειδή σ’ έχουν ανάγκη, αυτοί δεν έχουν ανάγκη κανέναν. Θα σ’ αγαπήσουν γιατί σε διάλεξαν ανάμεσα σε τόσους. Κι αυτή να ξέρεις είναι η χειρότερη αγάπη όλων, αγάπη καταδικαστική. Έτσι που δε θα μπορέσεις να ξαναζήσεις με κανέναν άλλον άνθρωπο χωρίς να μυρίζεις το άρωμά τους στον αέρα.

Τέτοιος άνθρωπος είμαι κι εγώ. Γι’ αυτό σου λέω, μην πέσεις στην παγίδα γιατί μετά δεν έχει επιστροφή. Μετά δε γίνεται οι ταινίες να μην έχουν διπλό νόημα, τα πράγματα να έχουν μόνο μια πλευρά, να ξαναζήσεις πιστεύοντας πως μόνο ένα κι ένα κάνει δύο. Μη μ’ αγαπήσεις γιατί τα κουσούρια μου είναι πολλά και μεταδοτικά. Θα σου δυσκολέψουν τη ζωή κι εσύ δεν έχεις χρόνο για χάσιμο, όπως όλοι άλλωστε. Μη μου δίνεις θάρρος να συνεχίσω τους παραλογισμούς μου γιατί μπορεί να σ’ αγαπήσω και δεν έχω ούτε εγώ χρόνο για δράματα με λιγόψυχους αντιπάλους.

Όπως σου τα λέω, λοιπόν. Μείνε μακριά μου όσο είναι νωρίς, γιατί αν αγαπήσεις άνθρωπο πολύχρωμο, θα δεις πως δύσκολα επιστρέφεις σ’ έναν κόσμο που είναι καταδικασμένος να είναι ασπρόμαυρος.

Της Φρόσως Μαγκαφοπούλου

Πηγή

h1

Νύχτα μέσα στα μάτια σου

Ιουνίου 16, 2016

3cac0ad486452ed978d920d0d0574630

Ξάφνου μέσα στο σκοτάδι άναψε ένα φως
χερουβείμ, σεραφείμ σ’ έφεραν στη Γη
το φεγγάρι αρμενίζει στων ματιών σου την πηγή

Νύχτα μέσα στα μάτια σου
νύχτα και στην καρδιά σου
ο έρωτας κοιμήθηκε μέσα στην αγκαλιά σου

Καταπράσινα τα φύλλα τώρα σε φιλούν
χερουβείμ, σεραφείμ γλυκοτραγουδούν
είσαι ο πόνος ο μεγάλος, τύραννός μου και καημός

Στίχοι:  Γιάννης Θεοδωράκης
Μουσική:  Μίκης Θεοδωράκης
Αρέσει σε %d bloggers: