h1

Άνθρωπος είμαι

Ιουλίου 2, 2014

upper_being_by_jrul-d32ft75

Τα όνειρα χτίζονται
και όμως γκρεμίζονται
απ’ τους ίδιους τους ανθρώπους.
Γυρεύουν την άκρη τους
στο γυάλινο δάκρυ τους
κι ο άνεμος τα πάει σ’ άλλους τόπους

Φωνάζουν με συνθήματα
και χάνουν τα νοήματα
οι λέξεις ακροβάτες μες τα λάθη
Εσώψυχα σπαράζουνε
σιωπές που κουβεντιάζουνε
για του καφέ το μαύρο κατακάθι

Άνθρωπος είμαι κι ονειρεύομαι
μπορεί στο ψέμα να μπερδεύομαι
άνθρωπος είμαι παγιδεύομαι
Έχω δικαίωμα να γεύομαι
όλα του κόσμου που ερωτεύομαι
άνθρωπος είμαι κι ονειρεύομαι

Τα όνειρα έρχονται
και πάλι παρέρχονται
και πίσω τα γιατί μόνο αφήνουν
Και πάνω στο άρμα τους
γυρεύουν το θαύμα τους
τα κύμματα στην άμμο κι ας τα σβήνουν.

Μουσική: Σταύρος Σιόλας
Στίχοι: Ιωάννης Πάττας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: