h1

Έμαθε η καρδιά

Ιουλίου 7, 2010

Υπάρχουν μέρες
τόσο απαλές
τέλειωσαν λες
οι σφαίρες.

Μπροστά σου οι δρόμοι
τόσο ανοιχτοί
τόσο αραχτοί
οι ώμοι.

Κι έπειτα σαμια σκιά
κλέβει απ’ όλα αυτή τη χάρη
δίπλα μου κι εσύ, μακρυά
με το μαξιλάρι σου αγκαλιά.

Κι έμαθε η καρδιά
το φως ν’ ανάβει
το δικό της φως
στις συννεφιές
κι είπε μια βραδυά
δεν είναι σκλάβοι
κανενός του κόσμου οι ομορφιές.

Υπάρχουν λόγια
τόσο ζεστά
ήλιος μπροστά
σε υπόγεια.

Σαν μια ξαφνική χαρά
του Γενάρη Αλκυονίδα
λες κι η πόλη μας χωρά
όλους όσους μια ελπίδα μας κρατά.

Κι έμαθε η καρδιά
το φως ν’ ανάβει
το δικό της φως
στις συννεφιές
κι είπε μια βραδιά δεν είναι σκλάβοι
κανενός μας φως μου οι ομορφιές.

Κι έμαθε η καρδιά
το φως ν’ ανάβει
το δικό της φως
στις συννεφιές
κι ήρθε ένα τραγούδι
ν’ αναλάβει
τι θα λεν’ στο δρόμο οι συντροφιές.

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Κώστας Λειβαδάς

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: