h1

Δεκέμβριος 5, 2009

Έπεσα από τον ουρανοξύστη της ζωής μου με αλεξίπτωτο μια αγάπη … και γκρεμοτσακίστηκα … πάλι. Τα κομμάτια της ζωής και της ψυχής μου σκόρπια στους 5 ανέμους.

Λίπη -μαύρο δάκρυ στάζοντας πενθεί μια ζωή που γκρεμίστηκε συθέμελα.

Θυμός -οργή άγρια, τυφλή για την ατολμία και οκνηρία των ανθρώπων και την εθελοτυφλία μου.

Ηρεμία -η μήπως είναι μούδιασμα, αναισθησία-άμυνα της ψυχής?

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: