Μέλισσες

Να σε μισήσω είν αργά
αέρας με δροσολογά
με κυνηγούν οι μέλισσες
κι εσύ, που δεν με θέλησες.
Τινάζω το βασιλικό
να σταματήσω το κακό
σ είχανε δέσει μάγισσες
μα πάλι εσύ με ράγισες.

Νυχτώνει, βγαίνω να σε βρω
σα φεγγαράκι δυο μερώ
κλειστά παραθυρόφυλλα
να μ΄ αγαπάς, πώς το θελα.

Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές
με τυραννούν οι ομορφιές
οι ομορφιές οι φόνισσες
κι εσύ που με λησμόνησες.

Αν κλάψω, μη με φοβηθείς
την ένιωσα και πριν χαθείς
μια πίκρα στο ροδόνερο
γιατί μ αρνιόσουν τ όνειρο.
Θα ρίχνω εκεί που περπατάς
τον όρκο μας να τον πατάς
κι ας με πονούν οι μέλισσες
κι εσύ, που δεν με θέλησες.

στίχοι: Ελένη Φωτάκη, μουσική: Γιώργος Καζαντζής

Ζωή μισή

Τι θέλεις τώρα, τι ζητάς
μαζί μου γιατί περπατάς
στης νύχτας τα σφιχτά δεσμά
Μέσα μου καίνε δυο φωτιές
του δειλινού λαβωματιές
πώς με μεθάει η ξαστεριά

Είν’ η ζωή μας πια μισή
μια πόρτα που έμεινε ανοιχτή
Μια πόρτα που χτυπάει βοριάς
Τι θες με μένα, τι ζητάς;
Μαζί σου λες πως θα σωθώ
μαζί σου λέω πως θα χαθώ

Κι αν όλα ήταν να τα δω
στο πρόσωπό σου το χλωμό
στα μάτια σου θα πέσω
Κι αν περισσέψαν οι στιγμές
του έρωτα οι μαχαιριές
εγώ θα τις αντέξω

Στίχοι – Μουσική: Δημήτρης Ζερβουδάκης

Αλλάζω

Θαμπό στο τζαμί της σιωπής
απ τις ανάσες μια ζωής
ιδρώνει και σταλάζει
Υγρή η λύπη της καρδιάς
που τη σφυρίζει ο βοριας
για ότι πονα κι αλλαζεις

Φέρτε τα σύννεφα στη γη
για να πνιγώ μες στη βροχή
που κι οι θεοί τρομάζουν
παίξτε βιολιά στους κεραυνούς
στις αστραπές και τους θυμούς
το χθες που φεύγει ξεγεννά
τους πόνους που μ’αλλάζουν

Μικρό φιτίλι της ζωής
ανάβεις φώς της αστραπής
απ’της ψυχής το ρεύμα
Ηλεκτρισμένη φυλακή
αυτά που ζήσαμε μαζί
πληρώθηκαν στο τέρμα..

Στίχοι: Μάρθα Βεκρή 
Μουσική: Νότης Μαυρουδής

Εκατόφυλλα

Εκατόφυλλα στον Άδη
και μαχαίρι ακονισμένο
μ’ έχεις βάλει στο σημάδι
κι όλο κλαις, που δεν πεθαίνω.

Μέλι στάχτη και φαρμάκι
με τ’ αψέντι ανακατώνεις
με κερνάς κρυφά λιγάκι
μα ούτε έτσι με σκοτώνεις.

Σε όσους πολέμους κι αν με πας, θα σε νικήσω
αγάπησέ με, αν τόσο θες να ξεψυχήσω.

Μέλι στάχτη και φαρμάκι
με τ’ αψέντι ανακατώνεις
με κερνάς κρυφά λιγάκι
μα ούτε έτσι με σκοτώνεις.

Σε όσους πολέμους κι αν με πας, θα σε νικήσω
αγάπησέ με, αν τόσο θες να ξεψυχήσω.

στίχοι: Ελένη Φωτάκη -μουσική: Μάνος Ξυδούς / Κώστας Παρίσης